Friday, 9 March 2012

ಮಾನಾಪಮಾನಗಳ ಎಲ್ಲೆಯನ್ನು ಮೀರಿ....


ಪಂಡಿತ ಮದನ ಮೋಹನ ಮಾಳವೀಯ
ರಾಷ್ಟ್ರನಿರ್ಮಾತೃಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೆನಿಸಿದ ಪಂಡಿತ ಮದನ ಮೋಹನ ಮಾಳವೀಯರು ಕಾಶಿ ಹಿಂದೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಸ್ಥಾಪಕರು. ಒಂದು ಮಾದರಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯವನ್ನ ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಅವರು ಜೋಳಿಗೆ ಹಿಡಿದು ರಾಜ ಮಹಾರಾಜರು, ಶ್ರೀಮಂತ ವಣಿಕರು, ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಹೋಗಿ ಭಿಕ್ಷೆಯೆಂಬಂತೆ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.  ಪ್ರಪಂಚದ ಶ್ರೀಮಂತರಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ದಿನಮಾನಕ್ಕೆ ಹೈದರಾಬಾದಿನ ನಿಜಾಮ ಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ. ದೇಶ ತಿರುಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಳವೀಯ ಹೈದರಬಾದಿಗೂ ಹೋದರು. ನಿಜಾಮನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಬಯಸಿದರು. ನಿಜಾಮನಿಗೆ ಸುದ್ದಿ ಹೋಯಿತು. “ಉತ್ತರ ಭಾರತದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಂದು ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಕಟ್ಟಲಂತೆ.” ನಿಜಾಮ ನಿರಾಕರಿಸಿಬಿಟ್ಟ.

ನಿಜಾಮನ ಅರಮನೆಯಿಂದ ಬರಿಗೈಲಿ ವಾಪಸಾದರೂ ಧನ ಸಂಗ್ರಹಣದ ಧ್ಯೇಯ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೇ ಯಾರೋ ಶ್ರೀಮಂತನೊಬ್ಬನ ಶವ ಸ್ಮಶಾನದ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಶವದ ಹಿಂದೆ ಹೊರಟವರು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಳವೀಯ ಆಯತೊಡಗಿದರು. ಈ ಕಾರ್ಯ ನೋಡಿ, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನ ಮಾಳವೀಯರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದು ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನ ಆಯ್ದು ಕೊಡತೊಡಗಿದರು. ಜೋಳಿಗೆ ತುಂಬತೊಡಗಿತು. ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದ ನಿಜಾಮನಿಗೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಯಿತು. ಮಾಳವೀಯರನ್ನ ಮತ್ತೆ ಕರೆಸಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ದಾನ ಕೊಟ್ಟ.

ಇನ್ನೊಂದು ದಂತಕಥೆ ಹೀಗಿದೆ. (ಈ ಕಥೆಯನ್ನ ನಾನು ಕಾಶಿ ಹಿಂದೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಸಮಾರಂಭವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೃಂದ ಮತ್ತು ಉಪನ್ಯಾಸಕರಿಗೇ ಈ ಪ್ರಸಂಗ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ.)

ಮಾಳವೀಯ ನಿಜಾಮನ ಬಳಿ ಬಂದು ಜೋಳಿಗೆ ಹಿಡಿದರು

ನಿಜಾಮ: ಭಿಕ್ಷೆ ಎತ್ತಲು ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲವೆ?
ಮಾಳವೀಯ: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಎತ್ತಲು ಎಂಥಾ ನಾಚಿಕೆ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿ.
ನಿಜಾಮ: ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಹಣ ಕೊಡಬೇಕು.
ಮಾಳವೀಯ: ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರೇ ನಡೆಸುವ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾವನೆಯನ್ನ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಕಟ್ಟಬೇಕಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಹಣದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ನಿಜಾಮ: ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಹೆಸರು?
ಮಾಳವೀಯ: ಕಾಶಿ ಹಿಂದೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ.

ಮತಾಂಧನಾಗಿದ್ದ ನಿಜಾಮನಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. 
ನಿಜಾಮ: ಹಿಂದೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಕಟ್ಟಲು ನನ್ನ ಬಳಿ ಹಣ ಕೇಳಲು ಬರಲು ಎಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ?
ನಿಜಾಮ ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಚಪ್ಪಲಿ ತೆಗೆದು ಮಾಳವೀಯರ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಎಸೆದ

(ಕಥೆಗೆ ಒಂದೆರಡು ಕ್ಷಣ ವಿರಾಮಕೊಟ್ಟು ಎಲ್ಲರ ಮುಖ ನೋಡಿದೆ. ದಂತಕಥೆ ನಿಜವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕನಿಗೆ ಆಗಿರಬಹುದಾದ ಅಪಮಾನದ ಆಘಾತ ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲಿತ್ತು.
ಚಪ್ಪಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡವರು ಸಾಮಾನ್ಯರಾಗಿದ್ದರೆ ಅಪಮಾನಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಪಮಾನವಾಯಿತೆಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾವು ಭಾವಿಸುವುದೇ ತಾನೇ ಸತ್ಯ!!!. ಆದರೆ ಏನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆತ ರಾಜ, ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ತಿರುಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಏನು ತಾನೇ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಅವುಡುಗಚ್ಚಿ ಮರಳಿ ಬರಬೇಕಷ್ಟೇ.)

ಮಾಳವೀಯರು ಯೋಗಪುರುಷರು, ಯಾವ ಭಾವವಿಕಾರಕ್ಕೂ ಒಳಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತೂರಿಬಂದ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಅದರ ಮೇಲಿನ ಧೂಳನ್ನ ತಮ್ಮ ಉತ್ತರೀಯದಿಂದ ಒರೆಸಿ, ಕಂಕುಳಿಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಕೈಮುಗಿದು ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ  “ಮಹಾಪ್ರಸಾದ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿ, ಉಪಕಾರವಾಯಿತು. ಧನ್ಯೋಸ್ಮಿ.” ಎಂದರು. ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟರು.

ನಿಜಾಮ ದಂಗುಬಡಿದು ಹೋದ. ಮಾಳವೀಯರ ಹಿಂದೆ ಆಳೊಬ್ಬನನ್ನು ಅಟ್ಟಿದ. ಅವನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಯ, ನನ್ನ ಚಪ್ಪಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಇವನೇನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಎಂದು.

ಮಾಳವೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದರು. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ದೇಣಿಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ನಿಜಾಮ ಅವರಿಗೆ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನ ದಯಪಾಲಿಸಿದ್ದು, ಅದನ್ನ ಹರಾಜು ಹಾಕಿ ಬಂದ ಹಣವನ್ನ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದವರು ಲೀಲಾವು ಕೂಗಬಹುದು ಎಂದು. ಅದೇನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಚಪ್ಪಲಿಯಲ್ಲವಲ್ಲ. ಬೆಳ್ಳಿಯದು. ಮೇಲಾಗಿ ನಿಜಾಮನದು, ಬೆಲೆಬಾಳುವಂಥದ್ದು.

ಆಸಕ್ತರು ಹರಾಜು ಕೂಗತೊಡಗಿದರು. ನಿಜಾಮನಿಗೆ ಸುದ್ದಿ ಹೋಯ್ತು. ತನ್ನ ಚಪ್ಪಲಿ ಯಾರೋ ದಾರಿಹೋಕ ಕೊಂಡರೆ, ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಾಟವಾದರೆ ತನಗೆ ಅವಮಾನವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ ನಿಜಾಮ ತಾನೇ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತ ತೆತ್ತು ತನ್ನ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನ ಮರಳಿ ಕೊಂಡ. ಆ ಹಣವನ್ನ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ನಿರ್ಮಾಣ ನಿಧಿಗೆ ಮಾಳವೀಯ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಕಥೆಯ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಗಳೇನೇ ಇರಲಿ. ನೋಡಬೇಕಾದದ್ದು ಕಲಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಮಾಳವೀಯರ ಮನೋಭಾವ. ತಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯವನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಅವರಿಗಿನ್ನೇನೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಾನಾಪಮಾನಗಳ ಚಿಂತೆಯೂ ಅವರಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಶವ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ನಾಣ್ಯ ಆಯುವುದಿರಲಿ, ಚಪ್ಪಲ್ಲಿ ಎಸೆಸಿ ಕೊಂಡ ಸನ್ನಿವೇಶವಾಗಲಿ ಅವರಿಗೆ ಅವಮಾನವೆನ್ನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅದನ್ನ ಅವಮಾನವೆಂದುಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಾಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಹಣ. ಚಪ್ಪಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಕಂಡದ್ದು ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ನಿಜಾಮನ ಚಪ್ಪಲಿಯೆಂಬ ವಿಷಯ ತರಬಹುದಾದ ಹಣ. Out-of-Box thinking ಮಾಡಲು ಆಗಷ್ಟೇ ಸಾಧ್ಯ. ಧ್ಯೇಯದ ಮುಂದೆ ಸ್ವಂತಿಕೆಯನ್ನ ಮರೆಯುವಷ್ಟು ಅರ್ಪಿತ ಮನೋಭಾವ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಗೆದ್ದ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಶೂನ್ಯವಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಾಪುರುಷರು ಅವರು.

ಕಾಶಿ ಹಿಂದೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಮಹಾದ್ವಾರ.
ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಕಟ್ಟಲು ಅವರು ಬೇಡಿ ಗಳಿಸಿದ್ದು ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಮೂವ್ವತ್ತನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಗಳು, ಮತ್ತು “ಭಿಕ್ಷುಕರ ಚಕ್ರವರ್ತಿ” ಎಂಬ ಬಿರುದು, ಮಾಳವೀಯರ ಇಚ್ಚಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನ ಕಂಡ ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದ್ದು “ನನ್ನ ಹಿರಿಯಣ್ಣನಂತಹ ಮಾಳವೀಯರಿಂದ ನಾನು ಬೇಡುವುದನ್ನ ಕಲಿತೆ.”

ದಂತ ಕಥೆ ಸತ್ಯವೋ ಕಪೋಲಕಲ್ಪಿತವೋ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾದುದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ನೀತಿಯಂತೂ ಸುಂದರವಲ್ಲವೇ. ನೀವೇನಂತೀರಿ!!!

Sunday, 4 March 2012

ಮಹಾ ಮಂಥನ-10 (ಉಪಸಂಹಾರ)

ಇದು ಕೊನೆಯ ಕಂತು.  ಎಲ್ಲೋ ಶುರುವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹೊರಳಿದ ಚರ್ಚೆಯ ಅಂಶಗಳು ಮರುಕಳಿಸದಂತೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವೆ. ಆದರೂ ಕೈಮೀರಿ ಕೆಲವು ವಿಚಾರಗಳು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಚರ್ಚೆ ಒಂದು ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯವನ್ನಂತೂ ಕಂಡಿತು.
ಆರನೇ ಕಂತು ==> ಮಹಾ ಮಂಥನ-6 (crusade ರ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತತೆ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದ ನೀತಿ) 
ಏಳನೇ ಕಂತು
==> ಮಹಾ ಮಂಥನ-7 (ತಪ್ಪಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತದರ ಸ್ವರೂಪ)
ಎಂಟನೇ ಕಂತು
==> ಮಹಾ ಮಂಥನ-8 (ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆ, ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿ ವಿಚಾರ-ವಿಮರ್ಶೆ)
ಒಂಭತ್ತನೇ ಕಂತು ==> ಮಹಾ ಮಂಥನ-9 (ಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಗೀತೋಪದೇಶ ಮುಗಿಸುವವರೆಗೂ ಎರಡೂ ಸೈನ್ಯ ಸುಮ್ಮನೇ ನಿಂತಿದ್ದವೇಕೆ !?)

                                                                                                                                                                                     


09-10-10 (05:34 AM)bhgte
PKBYS, ಬಹಳ ದಿನದಿಂದ ಪಾರ್ಟಿಸಿಪೇಟ್ ಮಾಡಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ದೇವರು ಅವನಿಗೆ ನಾವಿಟ್ಟ ಹೆಸರನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದೂ ಸಹ ಅನುಮಾನವೇ!!! ಎಂಬ ಮಾತು ಚರ್ಚೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಆಸ್ತಿಕನೇ. ಆದರೂ ವಿಶ್ವದ ಅಗಾಧತೆಯನ್ನು ನೆನೆದಾಗ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಮಹಾಕಾಯಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇವೆಲ್ಲದರ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಸೃಷ್ಟಿ ರಕ್ಷಣೆ ನಾಶ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಬರುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ. ವಿಶ್ವದ ಅಗಾಧತೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಭೂಮಿ ಒಂದು ಧೂಳಿನ ಕಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಚಿಕ್ಕದು ಎನ್ನುವುದೂ ದಿಟ. ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿರುವ ಈ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಭೂಮಿಯೆಂಬ ಧೂಳಿನ ಕಣದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಈ 680 ಕೋಟಿ ಪರಮಾಣುಗಾತ್ರವಿರುವ ಬುದ್ಧಿ ಇರುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು, 68 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಇತರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಆ ಶಕ್ತಿಗೆ ಈ ಯಃಕಶ್ಚಿತ್ ಧೂಳಿನ ಕಣ ಗಮನದಲ್ಲಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?
||ಸ ಭೂಮಿಮ್ ವಿಶ್ವತೋ ವೃತ್ವಾ ಅತ್ಯತ್ತಿಷ್ಟ ದಶಾಂಗುಲಮ್|| ಎಂಬ ವೇದ ಮಂತ್ರ ಬರೆದಾಗ ವಿಶ್ವದ ಈ ಪ್ರಚಂಡ ಅಗಾಧತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿತ್ತೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ!!?? ಇಡೀ ವಿಶ್ವ ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ನಿಯಮಗಳಿಗೊಳಪಟ್ಟು ನಡೆಯುತ್ತಿರಬಹುದೇ?
ಇದು ಸ್ವಯಂ ಚಾಲಿತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಕ್ತಿ ಒಂದು ಇದೆಯೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ--ಈ ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಭೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘೋರ ಅನ್ಯಾಯ ಗಳನ್ನೂ ಹತ್ತಾರು ಕೋಟಿ ಜನಗಳ ನರಮೇಧವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಒಂದು ಕ್ರಮಕ್ಕೊಳಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದು ಹೌದೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ರ್ಟ್ರ್ಯಾಂಡ್ ರಸೆಲ್ನಂತಹ ಮಹಾ ಚಿಂತಕರೂ ತತ್ವ ಜ್ನಾನಿಗಳೂ ಸಹ ಇದೇ ಅನುಮಾನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
I will say further that, if there be a purpose and if this purpose is that of an Omnipotent Creator, then that Creator, so far from being loving and kind, as we are told, must be of a degree of wickedness scarcely conceivable. A man who commits a murder is considered to be a bad man. An Omnipotent Deity, if there be one, murders everybody. A man who willingly afflicted another with cancer would be considered a fiend. But the Creator, if He exists, afflicts many thousands every year with this dreadful disease.

Bertrand Russell, "IS THERE A GOD?"----- A man who, having the knowledge and power required to make his children good, chose instead to make them bad, would be viewed with execration. But God, if He exists, makes this choice in the case of very many of His children. The whole conception of an omnipotent God whom it is impious to criticize, could only have arisen under oriental despotisms where sovereigns, in spite of capri­cious cruelties, continued to enjoy the adulation of their slaves. It is the psychology appropriate to this outmoded political system which belat­edly survives in orthodox theology. I say only that it is what is probable on present evidence. I will not assert dogmatically that there is no cosmic purpose, but I will say that there is no shred of evidence in favor of there being one.

ಡಿವಿಜಿ ಯವರು ಆಸ್ತಿಕರೇ. ಆದರೂ ಸಹ ಅವರು ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.:-
ದೇವರೆಂಬುದೇನು ಕಗ್ಗತ್ತಲೆಯ ಗವಿಯೇ?|
ನಾವರಿಯಲಾರದೆಲ್ಲದರ ಒಟ್ಟು ಹೆಸರೇ?||
ಕಾವನೋರ್ವ ಇರಲ್ಕೆ ಜಗದ ಕಥೆಯೇಕಿಂತು|
ಸಾವು ಹುಟ್ಟುಗಳೇನು ಮಂಕುತಿಮ್ಮ||

ಮೂರ್ತಿರಾಯರು ತಮ್ಮ ದೇವರು ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ದಯಾಮಯನೂ ಸರ್ವಶಕ್ತನೂ ಆದ ದೇವರು ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಎಂದು ಮರುಗಿದ್ದಾರೆ!! ಹೀಗೆ ಎಂಥಹಾ ಆಸ್ತಿಕರೂ ಸಹ ದೇವರ ಇರುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. (ಇದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನಾಸ್ತಿಕನೆಂದು ಅರ್ಥೈಸಬಾರದು!!)
      
09-10-10 (09:34 AM)Manju
Deepak Chopra ಬರೆದ How To Know God?, ಓಶೋನ From_Sex to Superconsciousness, Death Is Divine ಓದಿ. ದೇವರು- ಎ.ಎನ್.ಮೂರ್ತಿರಾಯರ ಪುಸ್ತಕ ಈಗಲೂ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದೆ. ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಓದಿದ್ದೆ. ದೇವರು-ದೆವ್ವ-ವಿಜ್ಞಾನ(ಅಬ್ರಹಾಂ ಟಿ ಕೋವೂರ) ಮೇಲೂ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದ್ದೆ. ಆ ಕ್ಷಣ ನಾಸ್ತಿಕತೆ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದರೂ ಓಶೋನನ್ನು ಓದಲಾರಂಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ Consciousnessನಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವೆನಿಸುವಂತಹ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡು ಬಂತು. ಈಚೆಗೆ David Cameron Gikandi ಬರೆದ ಹಲವು ಪುಸ್ತಕ ಕೂಡಾ ಓದಿದೆ. ಅವು ನನ್ನರಿವಿನ ಆಳವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದುವು.

09-10-10 (02:42 PM)[-] bhgte
ಮಂಜುರವರೇ, “ಕಠೋಪನಿಷತ್ ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದರಷ್ಟು ನಿಖರವಾಗಿ ಮತ್ತು authentic ಆಗಿ ಸಾವು ಮತ್ತು ಸಾವಿನ ನಂತರ ಏನು ಎಂಬುದರಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವ, ಕಠೋಪನಿಷತ್ತಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಮಾಹಿತಿ, ನಮಗೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪೌರ್ವಾತ್ಯ ಹಾಗೂ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ತಾತ್ವಿಕರ ಅಭಿಮತ. ಆದರೂ ಕಠೋಪನಿಷತ್ತನ್ನು ನಾವು ಓದಿದಾಗ ಸಾವಿನ ಚಿತ್ರ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ!!!. ಕೇವಲ ದೇಹಗಳಷ್ಟೇ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಆತ್ಮ ನಿತ್ಯ ನಿರಂತರ. ಈ ಕಲ್ಪನೆ ಸತ್ಯವಾದರೆ ಬಹಳ ನೆಮ್ಮದಿ.ಈಗ ಆಗದಿದ್ದುದನ್ನು ಮುಂದಿನ ನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಸಾಯಬಹುದು. ಈ ಜೀವನ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು ಎಂದು ಯಾರೂ ಖೇದಪಡಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಬಹುದಾದಂತಹ ಪುರಾವೆ ಪ್ರಮಾಣಗಳು ಇಲ್ಲ...ಈ ಹತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಹರ್ಷಿ-ಮಹಾತ್ಮರೂ ಇದರಬಗ್ಗೆ ಇದಮಿತ್ಥಮ್ ಎಂದು ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಂಬುವುದು ಹೇಗೆ???

09-10-10 (04:27 PM)[-] Manju
ಗರುಡ ಪುರಾಣವನ್ನೂ ಕೂಡಾ ಒಮ್ಮೆ ಓದಿ.. bhgteಯವರೆ... ನೀವುಸ್ವಾಮಿ ರಾಮರವರ ಹಿಮಾಲಯದ ಮಹಾತ್ಮಾರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ.. ಸೂಕ್ಷ್ಮಲೋಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಿದೆ. ಇಹದ, ಲೌಕಿಕದ, ಪಾರಮಾರ್ಥದ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ, ಅಗಾಧ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಸ್ವಾಮಿ ರಾಮರವರು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸಿ ಏನಾಗಬೇಕಿದೆ bhgteಯವರೇ..? ನೀವು David Cameron GikandiHappy Packet Full of Moneyಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ಓದಿ ನೋಡಿ. ಜಗತ್ತಿನ ಬಗೆಗಿನ ನಿಮ್ಮ ತಿಳುವಳಿಕೆಗಳು ಹಠಾತ್ ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೆ ಆ ಭಗವಂತನ ಮೇಲಾಣೆ..

09-10-10 (06:24 PM)[-] bhgte
ಮಂಜುರವರೇ, David Cameron GikandiHappy Packet Full of Money: ಇದನ್ನು ಆನ್ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ/ GOOGLE ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ. It is only about making money. About Online Business etc... ಇದರಲ್ಲಿ ಲೌಕಿಕದ, ಪಾರಮಾರ್ಥದ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ವಿಚಾರಗಳು ಇವೆಯೇ?? “ನಿಮ್ಮ ತಿಳುವಳಿಕೆಗಳು ಹಠಾತ್ ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೆ ಆ ಭಗವಂತನ ಮೇಲಾಣೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಅದೇನು ಪುಸ್ತಕವೋ ಅಥವಾ ಆನ್ಲೈನ್‌ ಬಿಸಿನೆಸ್ಸೋ ತಿಳಿಸಿ.
 
09-10-10 (09:46 PM)Manju
David Cameron GikandiA Happy Packet Full of Moneyಯನ್ನು ದೇ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರಬೇಡಿ. ಇಹದ, ಲೌಕಿಕದ, ಪಾರಮಾರ್ಥದ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ, ಅಗಾಧ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಹಿಮಾಲಯದ ಮಹಾತ್ಮರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ ರಾಮರವರು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

09-10-10 (10:29 PM)[-] pkbys
bhgteರವರೆ ನಾನು ಮೂರ್ತಿರಾಯರ ಅಭಿಮಾನಿ, ಅವರ 'ದೇವರು' ನಾನು ಓದಿದ್ದೇನೆ.. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಶುಭ ಸಂಧರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೊಡುವ ಉಡುಗೊರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದೂ ಒಂದು.. ಆದರೂ ಆಸ್ತಿಕತೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಓದಿ ನಾಸ್ತಿಕತೆಯೆ ಹಾದಿಗೆ ಹೊರಳಿದಂತಾಯಿತು ಎಂದ ಎಷ್ಟೋ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ, ನನ್ನ ತಂದೆಯು ಸೇರಿದಂತೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಹಳೆ ಕಾಲದ ಜನ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಓದಬೇಡ ಎಂಬ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳ ನಡುವೆ ಅದನ್ನು ಓದಿದೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಅವರ 'ಸಂಜೆಗಣ್ಣಿನ ಹಿನ್ನೋಟ' ಮತ್ತು 'ಅಪರ ವಯಸ್ಕನ ಅಮೇರಿಕಾ ಯಾತ್ರೆ' ಓದಿ ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಬರಹದ ಪರಿಚಯ ನನಗಿತ್ತು.. ಅದ್ಬುತವಾಗಿ ದೇವರು ಕೃತಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.. ಅದನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರವೂ ನನ್ನ ಆಸ್ತಿಕತೆಗೇನೂ ಭಂಗವಿಲ್ಲ. ಅವರ ಪ್ರತಿ ವಾದಮಂಡನೆಗೂ ನನ್ನ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿತ್ತು.. ನಾನು ಓದಿಗೆ ಇಳಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ ನಾನು ದೈವದೊಡನೆ ಮಾತುಕಥೆ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಲವಾರು insight ನನಗಾಗಿ ಅವರು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ದೈವ ಉತ್ತರಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಹೋಗಿತ್ತು.. 2005ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೈಲು ಅಪಘಾತಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಬದುಕಿ ಬಂದಿದ್ದೆ.. ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರಬಹುದು. ಆದರೂ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ..
 (ರೈಲು ಅಪಘಾತದ ವಿವರಗಳು ಇದೇ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆ ಬ್ಲಾಗ್ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಾಗಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ ಮೃತ್ಯುಸ್ಪರ್ಶ ಜೀವನ್ಮುಖಿ...)
 
ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಜಗತ್ತು ಸ್ವಯಂ ಚಾಲಿತವೇ ಇರಬಹುದು. ಹೆಚ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರೂ ಹಾಗೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.. ಆದರೆ ಆ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಮಾಡಿರುವವನು ದೇವರೇ ಎಂದು ನನ್ನ ಮತ... ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ದೇವರು ಇದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಬಲ್ಲೆ.. ಅವನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿ ಗೊತ್ತು.. ಸೈಕಾಲಜಿ ಅದನ್ನು ಹ್ಯಾಲೋಸಿನೇಷನ್ ಅಂದರೂ I don't bother, ನನಗದು ದೈವವಾಣಿಯೇ.. ನಾನು, ಮಂಜು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಷ್ಟು ಓದಿದವನಲ್ಲ.. 
    
10-10-10 (07:47 AM)bhgte
PKBYS ರವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಅಪಘಾತದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಓದಿ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಚಕಿತನಾದೆ. ಕಥೆ, ಸಿನಿಮಾ ಗಳಲ್ಲೂ ಇಂತಹ ಭೀಕರ ಅಪಘಾತ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಬದುಕಿ ಉಳಿದಿದ್ದನ್ನು ಓದಿಲ್ಲ, ನೋಡಿಲ್ಲ. ಏನೋ ಮಹತ್ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ,, ಮಹತ್ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ವಿಧಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಉಳಿಸಿದೆ ಎಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು.

12-10-10 (11:49 AM)[-]  alif
PKBYSರವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ಕಾರಣಗಳು. ನಿಮ್ಮ ಉತ್ತರಗಳು ರುಚಿಸದಿದ್ದರು(ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಯೋಚನಾ ದಾರಿಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಲು ಬಂದವನು ಅಲ್ಲ) ನಿಮ್ಮ ಅರ್ಪಣಾ ಭಾವಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದ. ನಿಮ್ಮ ಬರಹದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ವಿಷಯ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು, ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದ ನಿಮಗೆ ಅದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೆ ಎಂದು! ನೀವು ಉತ್ತರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ರಾಜರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡ ಹಾಗಿದೆ, ನೀವು ಭಾರತದ ಪಶ್ಚಿಮ ತೀರವಾದ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಆಗಮನದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ನೋಟ ನೋಡಿ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಅತಿ ಮಹತ್ವದ ಎಲ್ಲ ಅಮುಸ್ಲಿಮರು ತಿಳಿದಿರಬೆಕಾದ ವಿಷಯ ಇಸ್ಲಾಮ್ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲಿಮನಾಗಲು ಅವನು ಅತ್ಯವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಆತನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಯವರನ್ನು(ಸ.ಅ) ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಇರಿಸಬೇಕು ಬಲಾತ್ಕಾರದ ಮತಾಂತರ, ಅಮಿಗಳಿಂದ ಯಾರೂ ಮುಸ್ಲಿಮನಾಗಲಾರ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಇಲ್ಲದ ಒಬ್ಬ ನಾನು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಎಂದರೆ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಆಗಲಾರ. ಸ್ವತಃ ಪಾಲಿಸದವ ಭೋದನೆಗೆ ಅರ್ಹನಾಗುವನೆ? ಈಗ ಯೊಚಿಸಿ ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲದ ಸಂಖ್ಯೆ ಬೇಕೇ? ಇದು ವಾದವೊ, ನ್ಯಾಯೀಕರಿಸುವಿಕೆಯೊ, ದೃಡೀಕರಣವೊ ಅಲ್ಲ, ಈ ಮಾತಿನಿಂದಾಗಿ ಭಿನ್ನತೆಯ ವಿಷದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿರುವ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಂದಣುವಿನ ಲಾಭವಾದರೂ ನಾ ಧನ್ಯ. 

ಕೆಟ್ಟದ್ದೆನ್ನುವ ಮೊದಲು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಅರಿಯಿರಿ. ಮಾನವನ ನೀಚ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯುವ, ಹೇಳುವ ಬುದ್ದಿ ಬಿಟ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯುವ ಹೇಳುವ ಬುದ್ದಿ ಬಾರತೀಯರದ್ದಾದರೆ ಈ ಭಾರತವೆಷ್ಟು ಸುಂದರ...

12-10-10 (11:00 PM)[-]  pkbys
alif ಕೇರಳದ ಮುಸ್ಲಿಂರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ.. ನನಗೆ ಕೇರಳ ಹಾಗೂ ತಮಿಳುನಾಡು ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂರು ಹೇಗೆ ಬಂದರು ಎಂಬ ಅರಿವಿದೆ.. ಇದೇ ಸುದ್ದಿಯೆಳೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೇ crusadeರ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ಇಸ್ಲಾಂನ ಭಾರತದ ಮೇಲಿನ ವಿಜಯ ದೀನ ದುರ್ಬಲರಿಗೆ ವರವಾಗಿ ಬಂತು ಎಂದಾಗ ನಾನು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುವಾಗ ಬರೆದಿದ್ದೆನೆ.. ಅಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕರವಾಳಿಯ ಮುಸ್ಲಿಂರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ. ಕೇರಳದ ಮುಸ್ಲಿಂರೂ ಅಂತೆಯೇ ಎಂದು ಬಲ್ಲೆ.. ಆದರೆ ಅಂದು ಬರೆವಾಗ ಅನುದ್ದೇಶ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೇರಳವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ದೀನ ದುರ್ಬಲರು ಖಡ್ಗದ ತುದಿಯಿಲ್ಲದೇ ಮತಾಂತರವಾದರು. ಕೇರಳ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕರಾವಳಿ ತೀರದ ಮುಸ್ಲಿಂರೂ ಕೂಡ ಖಡ್ಗದ ತುದಿಯಿಂದಾದವರಲ್ಲ. ಅವರು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದಿಲ್ಲ. ಬಹಳ ನಾಗರೀಕ, ವಿದ್ಯಾವಂತ ಸಮುದಾಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆಷ್ಟೇ ಏಕೆ, ನಮ್ಮದೇ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಷಿಯಾ ಮುಸ್ಲಿಂರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಖಡ್ಗದ ತುದಿಯ ಮತಾಂತರಿತರಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಆದವರು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಲ್ಲ. ಅದೇ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪು ಕಾಲದಲ್ಲಾದ ಮಲಬಾರ್‍ನ ದಾಳಿಯ ಮತಾಂತರಗಳು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ತಮ್ಮ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿವೆ.

ಆಲಿಫ್ ನಿಮ್ಮ ಈಗಿನ ಸಂದೇಶ ನಿಮ್ಮ ಮೃದುಹೃದಯದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ನಿಮಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸಬೇಕು ಎನಿಸಿದೆ. ಬಹಳ ದಿನಗಳ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಮಹಮದೀಯನ ಪರಿಚಯ ನನಗಾದದ್ದು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದ ವಿಷಯ. ನನಗೊಬ್ಬನಿಗೇ ಅಲ್ಲ. ಈ ಸಂವಾದವನ್ನು ದಿನವೂ follow ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಈ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನಂತೆ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡಿರಬಹುದು.

13-10-10 (06:27 AM)[-] alif
ನನ್ನ ಕಳಕಳಿ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೆನೊ! ಉದಾಹರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೇಳುವೆ: ನಮ್ಮ ಭಾರತ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎರಡು ಮುಖಗಳು ಗಾಂಧಿ, ಗೋಡ್ಸೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವೆ ಕಾರಣ ಗಾಂಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಗೋಡ್ಸೆಯವರನ್ನು ದೂಷಿಸಲು ಒಲ್ಲೆ, ಕೆಟ್ಟದೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾರೆ ಕಾರಣ ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಅನೇಕ ವಿಷಯ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಜನ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಲು ಮೀನಾಮೇಷ ಎಣಿಸುವರು ಆದರೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಪಸರಿಸಲು ಸೆಕೆಂಡುಗಳೂ ಬೇಡವಾಗುತ್ತದೆ.

ವರ್ತಮಾನ ಭಾರತದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಇದೇ. ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ(ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ) ನಿಂತು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೊರಿಸುವರು, ಇದರಿಂದ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಜಯ ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ.
ನಿಮ್ಮ ಮಾತು #ಬಹಳ ದಿನಗಳ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಮಹಮದೀಯನ ಪರಿಚಯ ನನಗಾದದ್ದು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದ ವಿಷಯ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ದುಃಖವಾಯಿತು, ಕಾರಣ ನಿಮಗೆ ಇದುವರೆಗೂ ನಿಜವಾದ ಮುಸ್ಲಿಮನ (ಮಹಮದೀಯನ ) ಪರಿಚಯವಾಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ನನ್ನ ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ನೋಟ ಹೀಗಿದೆ ಒಬ್ಬನ ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಜಯಘೋಷ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಅದನ್ನು ಆತನಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಒಬ್ಬನ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನ ಮುಚ್ಚಿಡಬೇಡಿ, ಅದನ್ನ ಜಯಘೋಷವಾಗಿಸಿ ಇದರಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯದು ಪಸರಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಪಾತಾಳಕ್ಕಿಳಿಯುವುದು ಖಂಡಿತ.

ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಹಳೆಯ ಚರ್ಚೆಯತ್ತ ಒಂದು ನೋಟ ಕೊಟ್ಟೆ ಆದರೆ ನನಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದು ನಾನು ಕೆಸರಿನ ಗುಂಡಿಗೆ ಹಾಲು ಹಾಕಲು ಬಂದುಬಿಟ್ಟೆನಲ್ಲಾ ಎಂದು ನೊವಾದರೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ. ನಾನು ಈ ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ ಮಾನವ ಗುಣದ ಭೀಕರತೆ ಇಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡು ನೆನ್ನಬೇಕೊ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಪರಿಯ ಕೆಸೆರೆರೆಚಾಟದಿಂದ ಲಭಿಸುವುದಾದರೂ ಏನು? ಚರಿತ್ರೆ ಹಿಡಿದು ವರ್ತಮಾನ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡುವ ನೀಚ ಪ್ರವೃತಿಯಿಂದ ಭಾರತವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಅಲ್ಪವಾದರೂ ಶ್ರಮಿಸುವಿರಿ ತಾನೆ... ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಾಚಾ ಎಂದು ತೋರಿಸಲು ಇದೆಲ್ಲ ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತು ಬರೆದೆ. ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುವ ಸಂಗತಿ ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಇತರರ ದುಷ್ಟತೆಗಳ ಹಿಂದೆ ತಮ್ಮದ್ದನ್ನಿಟ್ಟು ಸಾಚಾತನ ಮೆರೆಯುವುದು
      
14-10-10 (12:05 AM)[-]  pkbys
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಮಹಮದೀಯರ ವಿಷಯ. ನನ್ನನ್ನು ನಂಬಿ, ನಾನು ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮತಾಂಥತೆ ಇಲ್ಲ, ನೀವು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಇಸ್ಲಾಂನ ಬಗ್ಗೆ ತಿರಸ್ಕಾರವಂತೂ ಖಂಡಿತಾ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೊದಲ ಪ್ರಖರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಮಹಮದೀಯರು ನೀವು. ನಿಮಗೆ ಶಿರಬಾಗಿ ನಮಿಸುವೆ.

ನಾನು ನೋಡಿದ ಮಹಮದೀಯರು ಎರಡು ವಿಧ. ಅವಿದ್ಯಾವಂತ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಿಂದುಳಿದ ಜನ, ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾವಂತ, ಧನಿಕ, ಒಳ್ಳೆಯ ನೌಕರಿ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿಯೂ ಮುಂದುವರಿದ ಜನ. ಮೊದಲ ರೀತಿಯ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ವಾದವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲೂ ಈ ವಿಧದ ಜನಗಳಿರುತ್ತಾರೆ ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ನೈತಿಕವಾಗಿ ಈ ಮಹಮದೀಯರು ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯವರು. ದೈವ ಭಯವುಳ್ಳವರು. ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ನೈತಿಕವಾಗಿ, ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆಗೆ ತೊಂದರೆ ಆಗದಂತೆ ತಮ್ಮ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರೆ ಸಾಕು, ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಏನಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಅವರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಜೀವನ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದೆ. ಅಷ್ಟು ಸಾಕು. ಅದೇ ನಾನು ನೋಡಿದ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಮಹಮದೀಯ ಸಮುದಾಯ ನನ್ನ ಮಹಮದೀಯ ಗೆಳೆಯರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳಲ್ಲ. ನೀವು ಹೇಳಿದ ಇಸ್ಲಾಂ ಅನುಸರಿಸುವವರೂ ಅಲ್ಲ. ನೀವು ಹೇಳುವ ನಾಮಧಾರಿಗಳು. ಅವರು ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳು ಎನ್ನಲಾರೆ. ಅದು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಪದ. ಆದರೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಇಮೇಜ್ ಅನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ಜನ ಅವರು. ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ನೀವು ಹೇಳುವ ಭಾರತ ಪ್ರೀತಿ, ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಸಾತ್ವಿಕ-ಸಜ್ಜನ ಮಹಮದೀಯನೆಂಬ ಇಮೇಜ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಕೆಸರೆರಚಾಟ ಎಂದಿರಲ್ಲ. ನನಗೂ ಅದು ಹಾಗನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು.. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ರೆಫರೆನ್ಸ್ ಔರಂಗಜೇಬ್ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೆ ಸಾಲು ಸಾಲು ಸಂದೇಶಗಳು ಬಂದು ಬಿತ್ತು. ನನಗೇ ಸುಸ್ತಾಗಿಹೋಯಿತು. ನಾನೇಕೆ ಈ ಹಳೆಯ ಗೋರಿಸೇರಿದ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ crusadeರ ಬಳಿ ವಿಷಯವೆಳೆದೆ ಎಂದು. ನಾನಲ್ಲೊಂದು ಕಡೆ ಬರೆದೂ ಇದ್ದೇನೆ. ನನಗವರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವುದು ಬೇಡವೆಂದು. (ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಲು ಸಾಲು ಕಾಮೆಂಟ್ ಬರೆದವರು ನೀವು ಕೇಳುವ ರೆಫರೆನ್ಸ್ ಗಳನ್ನ quote ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ) crusade ಮುಸ್ಲಿಂ ನಾಮಧಾರಿ ಲೂಟಿಕೋರರು ಮತ್ತು ಪಾರ್ಸಿಗಳನ್ನು ದೇಶಭ್ರಷ್ಟರಾಗಿಸಿದ ನಾಮಧಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಬರೆದ್ದು ಇದನ್ನು ಇಸ್ಲಾಂ ಸಮರ್ಥಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಾಗ ನಾನು ಹೀಗೂ ಮಹಮದೀಯರು ಇರಬಹುದೇ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನಾ ಕೇವಲ ಟಿಪ್ಪುವನ್ನು ಹಝರತ್ ಎಂದು ಅವನ ಉರುಸ್ ಆಚರಿಸುವುದು ಸರಿಯೇ, ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದವು ಅವನ್ನನ್ನು ಮೆರೆಸುವುದು ಇಸ್ಲಾಂ ಸಮುದಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ
ಇಮೇಜ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಬಹುದು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ಅಷ್ಟೇ. ಅವನ ಅಥವಾ ಔರಂಗಜೇಬನ ಹಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನ ಎಳೆದು ಅವರು ಹಾಳುಮಾಡಿದ, ಅಪಮಾನಿಸಿದ ದೇವಾಲಯಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ನನಗಿದ್ದದ್ದು ಸಾತ್ವಿಕ ಸಿಟ್ಟು. ಕೆಸರೆರಚುವುದು ನನಗೆ ಬೇಕಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅನೈಚ್ಚಿಕವಾಗಿ ನಾನೂ ಆ ಕೆಸರೆರಚಾಟದಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟೆ.

ನೀವು ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ಕೆಸರೆರಚಾಟದ ಬದಲು ಸಂವಾದಕ್ಕೊಂದು ವೇಗ ಬಂತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಆದರೆ, ತರ್ಕಗಳನ್ನೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರದವರು ನೀವು ಅನಿಸಿತು. ಈಗ ನನಗನಿಸುವುದು. ನಮ್ಮ ತರ್ಕಗಳನ್ನು ನೀವು ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಏನಾಯ್ತು. ನಮ್ಮದೇ ಅಂತಿಮವೆಂಬ claim ನಾವಾಗಲಿ, ನೀವಾಗಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ, ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅಷ್ಟು ಸಾಕು.. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಹಮದೀಯರ ದೇಶ ನಿಷ್ಠೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಿಮಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ರೊಚ್ಚು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಮಗೆ (ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ನನಗೆ) ಹೆಚ್ಚು ಆಪ್ತವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುವ ಸಂಗತಿ ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಇತರರ ದುಷ್ಟತೆಗಳ ಹಿಂದೆ ತಮ್ಮದ್ದನ್ನಿಟ್ಟು ಸಾಚಾತನ ಮೆರೆಯುವುದು ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಮಿಕ ಮಾತು. ನನ್ನ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಶ ಯಾರನ್ನೂ ಕೀಳಾಗಿಸಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿಲ್ಲ.. ಎಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ನನ್ನ ಸಂದೇಶ ಸಭ್ಯತೆಯ ಎಲ್ಲೆಯನ್ನು ದಾಟಿದ್ದರೆ ಒಬ್ಬ ಅಜ್ಞಾನಿ, ಇನ್ನೂ ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವವನ ಮಾತುಗಳೆಂದು ತಿಳಿದು ಕ್ಷಮಿಸಿರಿ.

#ಒಬ್ಬನ ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಜಯಘೊಷ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಅದನ್ನು ಆತನಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಒಬ್ಬನ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನ ಮುಚ್ಚಿಡಬೆಡಿ, ಅದನ್ನ ಜಯಘೋಷವಾಗಿಸಿ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತು
#ಮಾನವನ ನೀಚ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯುವ, ಹೇಳುವ ಬುದ್ಧಿ ಬಿಟ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯುವ ಹೇಳುವ ಬುದ್ಧಿ ಭಾರತೀಯರದ್ದಾದರೆ ಈ ಭಾರತವೆಷ್ಟು ಸುಂದರ... ನಿಮ್ಮ ಸುಂದರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೋರುತ್ತದೆ..ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ಇಸ್ಲಾಂನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಕೇಳಿದ ಕೆಲವು ಸುಂದರ ಕಥೆಯೊಂದನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತರುತ್ತಿದೆ, ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಸಂದೇಶ ಮುಗಿಸುವೆ....

ಇಸ್ಲಾಂ ಹೇಳುವ ಪ್ರವಾದಿಗಳಲೊಬ್ಬರಾದ ಯೇಸುವಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಬರುವ ಇಬ್ರಾಹಿಂ (ಅಬ್ರಾಹಂ) ರ ಬಗೆಗಿನ ಕಥೆ ಇದು.. ಇಬ್ರಾಹಿಂರು ಒಂದು ವ್ರತವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರಂತೆ. ಪ್ರತಿದಿನದ ತಮ್ಮ ಊಟದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಕರೆದು ಊಟ ಹಾಕಿ ನಂತರ ತಾವು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಒಂದು ದಿನ ಹೀಗೇ ಯಾರಾದರೂ ಅತಿಥಿ ಸಿಗಬಹುದು ಎಂದು ಹುಡುಕುತಿದ್ದಾಗ ಅವರಿಗೊಬ್ಬ ಸುಮಾರು 70 ವಯಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿದ. ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಅವನನ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು. ಆತ ಒಪ್ಪಿದ. ಬಂದ. ಅವನಿಗೆಲ್ಲಾ ಬಡಿಸಿದ ಪ್ರವಾದಿ ಇಬ್ರಾಹಿಂರು ಹೇಳಿದರು ಭಗವಂತನ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ಬಾಯಿಗೆ ತುತ್ತಿಡು ತಕ್ಷಣ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಳಿದ, ಯಾವ ಭಗವಂತ, ನನಗವನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಅವನ ಹೆಸರೇಕೆ ಹೇಳಲಿ. ಊಟ ಮಾಡು ಎಂದರೆ ಮಾಡುವೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೊರಡುವೆ. ಭಗವದಪಮಾನಕ್ಕೆ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಕೋಪೋದ್ರಿಕ್ತರಾದರು. ಹೇಳು ಎಂದು ಬಲವಂತಪಡಿಸಿದರು. ಆತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದ. ಕೊನೆಗೆ ಭಗವಂತನ ಹೆಸರು ಹೇಳದ ನೀನು ನನ್ನ ಅತಿಥಿಯಾಗಲು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ ಹೊರಡು ಎಂದರು. ಆತ ಹೊರಟೇಬಿಟ್ಟ. ಅವನು ಹೋದಂತೆಯೇ ಇತ್ತ ಇಬ್ರಾಹಿಂಗೆ ದೈವ ಸಂಪರ್ಕವಾಯಿತು.
ದೈವ ಕೇಳಿತು ಏಕೆ ಅವನನ್ನು ಓಡಿಸಿದೆ”.
ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಹೇಳಿದರು ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು ಹೇಳದೇ ಊಟ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಚಿಸಿದ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ.
ದೈವ ಹೇಳಿತು ಅವನಿಗೆ 70ರ ವಯಸ್ಸು, 70 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಅವನು ನನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವನು ನನ್ನ ಮಗು, ಅವನಿಗೆ ನಾನು 70 ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಊಟ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಇಂದು ನನ್ನ ಮಗುವಿನ ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನ ಊಟ ಕೀಳಲು ನಿನಗೆಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ.
ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದರು. ದೈವದ ಕ್ಷಮೆ ಬೇಡಿದರು. ಹೊರಗೆ ಓಡಿದರು. ಆ ಅತಿಥಿಯ ಹುಡುಕಿ, “ಮಾರಾಯಾ ನೀನು ಭಗವಂತನ ಹೆಸರು ಹೇಳದಿದ್ದರೆ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ಊಟ ಮಾಡಿ ಹೋಗು, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆ ಬಲವಂತಪಡಿಸಿದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮಿಸು ಎಂದು ಕೇಳಿ ಕರೆತಂದರು. ಈ ಕಥೆಯ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಗಳು, ಇದರ ಪಾಠಾಂತರಗಳೇನೇ ಇರಲಿ, ಈ ಕಥೆ ನಿನಗೆಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಮೂಲರೂಪದಲ್ಲಿದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಬೇಡಿ. ಕಥೆಯ ನೀತಿಯೆಷ್ಟು ಸುಂದರವಲ್ಲವೇ. ದೈವವೆಂದರೆ ಹಾಗೇ ಅಲ್ಲವೇ alif, ನಮ್ಮ ತರ್ಕಗಳೇನಾದರು ಇರಲಿ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಆ ಭಗವಂತನ ಮಕ್ಕಳು.

ನಿಮ್ಮ ಮಾತಿನಿಂದಾಗಿ ಭಿನ್ನತೆಯ ವಿಷದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿರುವ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಂದಣುವಿನ ಲಾಭವಾದರೂ ನಾ ಧನ್ಯ.” ಎಂದು ಬರೆದಿರುವಿರಿ. ನೀವು ಧನ್ಯರೆಂದೇ ಹೇಳುವೆ alif. ನನ್ನನ್ನು ಮಹಮದೀಯರ ಬಗೆಗೆ ಮೃದುವಾಗಿಸಿದಿರಿ. ಮಹಮದೀಯರ ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿಯ ಬಗೆಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರೂ ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಓದುತಿದ್ದರೆ (ಇದನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇನ್ನೂ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೇ ನಾನು ನಂಬಿರುವೆ) ಅವರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಮುನ್ನ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಮರುಚಿಂತಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದಂತೂ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ. ನಿಮ್ಮ ಕಳಕಳಿ ನನಗರ್ಥವಾಗಿದೆ alif. ಚರಿತ್ರೆ ಹಿಡಿದು ವರ್ತಮಾನ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ ಹಾಳು ಮಾಡುವುದು ನೀಚ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೆಂದು ಒಪ್ಪುವೆ. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಪರಾಧಗಳು ಯಾರಿಂದಲ್ಲಾದರು ಸಂಭವಿಸಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿದರೆ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ತಪ್ಪನ್ನು ಸರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ ನಂಬುಗೆಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದ. ಭಾರತ ಮತಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬುಗೆ ನನ್ನದು. ಕೊಂಕು ಎನ್ನಬೇಡಿ. ಇದು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಾನೇಕೆ ಕೆದಕಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣವಷ್ಟೇ.

14-10-10 (07:10 AM)[-]  alif
ನೀವು ಸಮಾಜದ 2 ಸ್ಥರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೀರ. ಇಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನ ಸ್ಥರದವರಿಗೆ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಸಮರ್ಪಿತ, ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥರದಲ್ಲಿ ನೀವು ಕಾಣುವ ಜನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಣ್ಣದ ಕನ್ನಡಕ ತೊಟ್ಟವರು, ಬೆಳಕಿದ್ದರೂ ಮಬ್ಬಾಗಿ, ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಪಾಪಿಗಳು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹೇಳಬೆಕಾದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ಹೇಳಬೇಕು ಅದೇ ಮದ್ರಸ. ನಿಜವಾಗಿ ಮದ್ರಸ ಎಂಬುದು ಧರ್ಮ ನಿಯಮಗಳ, ನೀತಿ ಪಾಠಗಳ ಕಲಿಸುವ ಶಾಲೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಳೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಮಾನವೀಯತೆ, ಸನ್ನಡತೆ, ಸದ್ಗುಣ, ದೈವಭಕ್ತಿ (ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಇದೇ ಎಲ್ಲ ಒಳಿತಿನ ಮೂಲ) ಹೇಗೇ ಒಳಿತನ್ನು ತುಂಬಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಂಡೆಡ್ ವಸ್ತುಗಳ ನಕಲಿನಂತೆ ಇದಕ್ಕು ನಕಲು ಮಾಡಿ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವ ಕಾಯಕಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾಗಿವೆ. ನನಗೆ ಲಭಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಒಳಿತಿನ ಮೂಲ ಇದೇ ಮದ್ರಸ. ನೀವು ಹೇಳಿದ 2ನೇ ಸ್ಥರದ ಅಧಃಪತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ದೊರೆಯದ ಈ ವಿದ್ಯೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ವಾದ (ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ). ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿರುವಂತೆ ದೃಷ್ಟಿ ಬೊಟ್ಟಾಗಿ ಇದು ಲಭಿಸಿದರೂ ಕೆಲವರು ದಾರಿ ತಪ್ಪುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಮಾನವ ಲೀಲೆ! ಎಲ್ಲಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುವ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ ಕಟ್ಟಾ ಮುಸ್ಲಿಮನಾದವನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಯೊ, ಮಾನವೀಯನೊ ಆಗಲಾರ, ಕೆಲವರು ಕಟ್ಟಾ ಮುಸ್ಲಿಮನಲ್ಲ ಆದರಿಂದ ಆತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಎಂಬುದು ಆದರೆ ಇಬ್ಬರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ವಂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಕಟ್ಟಾ ಮುಸ್ಲಿಮನಲ್ಲ, ಅವರು ಅಜ್ಞಾನ ಕಾರಣದಿಂದಲೊ, ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದಲೊ ಹಾಗೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. (ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲಿಮನಾಗಿ ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿಡಲು ನಾನು ಬಾಧ್ಯಸ್ತ, ಓದುಗರಿಗೆ ಅತಿರೇಕವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಇದು ತಿಳಿಯುವುದು ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ) ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಪರಾಧಗಳು ಯಾರಿಂದಲ್ಲಾದರು ಸಂಭವಿಸಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿದರೆ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ತಪ್ಪನ್ನು ಸರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ ನಂಬುಗೆಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದ. ಇದು ನನ್ನ ಹೃದಯ ಸವರಿದಂತೆ ತೋಚಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ನಾನು ಕೊಡುವ ಸಲಹೆ ದುಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಯಾರೇ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದರೂ ಅವರು ದುಷ್ಟರೇ, ಆದರೆ ಆ ದುಷ್ಟನೊಂದಿಗೆ ಆ ದುಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಬಹುದು ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ದ ಮಾಡುವುದು ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಶೊಬೆಯಲ್ಲ, ಇದು ಅವನನ್ನು ದುಷ್ಟನಾಗಿಸುತ್ತದೆ”.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನಾನು ಹೀಗೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ತೆರೆದು ಕೂರುವೆ ಮತ್ತೆ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಬಂದು ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುವೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೀವು ಎಳೆದು ಹೊರ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟಿರುವಿರ, ನ್ಯವಾದಗಳು.
ಆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ದಯಾಮಯಿ. ಅವನು ನಾವು ಕೇಳಿದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೊಟ್ಟು (ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಹೊರತು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿಕ್ಕಾಗಿ), ಕೇಳದಿರುವುದನ್ನು (ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ, ಆದರೆ ನಮಗರಿಯದ) ಕೊಟ್ಟು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಅವನಿಗೇ ಸರ್ವ ಸ್ತುತಿ. ಅವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಭಾರತ ಅನುಗ್ರಹೀತವಾಗಲಿ............

ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ. ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ........... 

ಹಿಂದಿನ ಕಂತುಗಳು:
ಆರನೇ ಕಂತು ==> ಮಹಾ ಮಂಥನ-6 (crusade ರ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತತೆ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದ ನೀತಿ) 
ಏಳನೇ ಕಂತು
==> ಮಹಾ ಮಂಥನ-7 (ತಪ್ಪಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತದರ ಸ್ವರೂಪ)
ಎಂಟನೇ ಕಂತು
==> ಮಹಾ ಮಂಥನ-8 (ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆ, ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿ ವಿಚಾರ-ವಿಮರ್ಶೆ)
ಒಂಭತ್ತನೇ ಕಂತು ==> ಮಹಾ ಮಂಥನ-9 (ಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಗೀತೋಪದೇಶ ಮುಗಿಸುವವರೆಗೂ ಎರಡೂ ಸೈನ್ಯ ಸುಮ್ಮನೇ ನಿಂತಿದ್ದವೇಕೆ !?)